Man page - strings(1)

Packages contains this manual

Available languages:

en it pl ja uk fi ro zh_TW zh_CN de

Manual

STRINGS

NAZWA
SKŁADNIA
OPIS
OPCJE
ZOBACZ TAKŻE
PRAWA AUTORSKIE
TŁUMACZENIE

NAZWA

strings - drukuje sekwencje drukowalnych znaków z plików

SKŁADNIA

strings [ -afovV ] [ - min-dług ]
[ -n min-dług ] [ --bytes= min-dług ]
[ -t format ] [ --radix= format ]
[ -e kodowanie ] [ --encoding= kodowanie ]
[ -U metoda ] [ --unicode= metoda ]
[ - ] [ --all ] [ --print-file-name ]
[ -T nazwa-bfd ] [ --target= nazwa-bfd ]
[ -w ] [ --include-all-whitespace ]
[ -s ] [ --output-separator łańcuch_sep ]
[ --help ] [ --version ] plik ...

OPIS

Dla każdego podanego pliku , GNU strings wyświetla drukowalne sekwencje znaków, mające co najmniej 4 znaki długości (lub liczbę podaną przez opcje opisane niżej), za którymi występuje znak niedrukowalny.

W zależności od tego, jak program strings został skonfigurowany, domyślnie będzie wyświetlał albo wszystkie sekwencje drukowalnych znaków znajdujące się w każdym z plików, albo tylko te sekwencje, które znajdują się w ładowalnych i zainicjowanych sekcjach danych. Jeśli nie można rozpoznać typu pliku lub gdy strings czyta ze standardowego wejścia, to zawsze będzie wyświetlał wszystkie znalezione sekwencje drukowalnych znaków.

W celu zachowania zgodności z poprzednimi wersjami każdy plik, który występuje po opcji - wiersza poleceń zostanie także całkowicie przeszukany, niezależnie od tego, czy występuje jakakolwiek opcja -d .

strings jest przydatny do określania zawartości nietekstowych plików.

OPCJE

-a

--all

-

Czyta cały plik, niezależnie od tego, jakie sekcje zawiera, ani od tego, czy te sekcje są załadowane lub zainicjowane. Zazwyczaj jest do zachowanie domyślne, ale strings może być skonfigurowany w ten sposób, że domyślną opcją jest -d .

Opcja - zależy od pozycji i wymusza na programie strings przeprowadzanie pełnych wyszukiwań w każdym z plików występujących w wierszu poleceń po - , nawet jeśli podano również opcję -d .

-d

--data

Wyświetla tylko łańcuchy znaków z zainicjowanych i ładowalnych sekcji pliku. Opcja ta pozwala na zmniejszenie ilości śmieci wyświetlanych na wyjściu, ale także naraża program strings na wszystkie zagrożenia bezpieczeństwa, które mogą być obecne w bibliotece BFD używanej do znajdowania i ładowania sekcji. Strings może być tak skonfigurowany, że ta opcja jest domyślnym zachowaniem. W takim przypadku za pomocą opcji -a można wyłączyć używanie biblioteki BFD i zamiast tego wypisać wszystkie łańcuchy znaków znalezione w pliku.

-f

--print-file-name

Wyświetla nazwę pliku przed każdym łańcuchem znaków.

--help

Wypisuje sposób użycia programu i kończy pracę.

- min-dług
-n min-dług
--bytes= min-dług

Wypisuje sekwencje znaków, mogących być wyświetlonych, które mają co najmniej min-dług długości. Jeśli nie poda się długości, używana jest wielkość domyślna 4 znaków. Rozróżnienie pomiędzy znakami, które mogą, lub nie mogą, być wyświetlone, zależy od ustawienia opcji -e i -U . Sekwencje zawsze kończą się znakami kontrolnymi, takimi jak znak nowego wiersza i powrotu karetki, ale nie znakiem tabulacji.

-o

To samo, co -t o . Niektóre inne wersje strings mają -o , które działa jak -t d , a nie jak -t o . Ponieważ nie możemy zapewnić zgodności z oboma znaczeniami, po prostu wybraliśmy jedno z nich.

-t format
--radix= format

Drukuje przesunięcie w pliku przed każdym łańcuchem. Pojedynczy argument znakowy określa format przesunięcia: o - ósemkowy, x - szesnastkowy, d - dziesiętny.

-e kodowanie
--encoding= kodowanie

Wybiera kodowanie znaków dla znalezionych łańcuchów. Możliwe wartości kodowania to: s - pojedyncze znaki 7-bitowe (domyślnie), S - pojedyncze znaki 8-bitowe, b - 16-bitowe, big endian, l = 16-bitowe, little endian, B - 32-bitowe, big endian, L - 32-bitowe, little endian. Opcja te jest przydatna do wyszukiwania łańcuchów stworzonych z szerokich znaków ( l oraz b stosują się na przykład do kodowań Unicode UTF-16/UCS-2.

-U [ d | i | l | e | x | h ]
--unicode= [ default | invalid | locale | escape | hex | highlight ]

Kontroluje wyświetlanie wielobajtowych znaków kodowanych w UTF-8 w łańcuchach. Domyślnie ( --unicode=default ) nie są traktowane specjalnie, lecz zachowanie zależy od ustawienia opcji --encoding . Inne wartości tej opcji automatycznie włączą --encoding=S .

Opcja --unicode=invalid traktuje takie znaki jako niegraficzne, zatem niebędące częścią prawidłowego łańcucha. Wszelkie pozostałe opcje traktują je jako prawidłowe znaki łańcucha.

Opcja --unicode=locale wyświetla je w aktualnych ustawieniach regionalnych (locale), które mogą, lecz nie muszą, obsługiwać kodowania UTF-8. Opcja --unicode=hex wyświetla je jako sekwencje bajtów szesnastkowych, otoczonych znakami <> . Opcja --unicode=escape wyświetla je jako sekwencje ucieczki ( \uxxxx ), a opcja --unicode=highlight wyświetla je jako sekwencje ucieczki podświetlone na czerwono (jeśli obsługuje to urządzenie wyjściowe). Kolorowanie ma za zadanie przyciągnąć uwagę do obecności sekwencji unikodu tam, gdzie mogą nie być oczekiwane.

-T nazwa-bfd
--target= nazwa-bfd

Podaje format kodu obiektowego inny niż domyślny format w systemie, na którym jest uruchomiony strings.

-v

-V

--version

Wyświetla numer wersji programu na standardowe wyjście i kończy działanie.

-w

--include-all-whitespace

Domyślnie wyjściowe łańcuchy mogą zawierać znaki spacji i tabulacji, ale nie inne białe znaki, jak na przykład znaki nowego wiersza i powrotu karetki. Opcja -w pozwala na to, by wszystkie białe znaki były uważane za część łańcucha znaków.

-s

--output-separator

Domyślnie wyjściowe łańcuchy znaków są rozdzielane znakami nowego wiersza. Ta opcja pozwala na podanie dowolnego łańcucha znaków, który będzie użyty jako separator rekordów wyjściowych. Użyteczne z opcją --include-all-whitespace, które może wypisywać łańcuchy znaków już zawierające znaki nowego wiersza.

@ plik

Czyta opcje wiersza poleceń z podanego pliku . Przeczytane opcje są wstawiane w miejsce oryginalnej opcji @plik. Jeśli plik nie istnieje lub nie może być odczytany, ta opcja jest traktowana dosłownie i nie jest usuwana.

Opcje w pliku są rozdzielane białymi znakami. Biały znak może wystąpić w opcji, jeśli cała opcja zostanie ujęta w pojedyncze albo podwójne cudzysłowy. Można dodać dowolny znak (włączając w to znak odwrotnego ukośnika), poprzedzając go znakiem odwrotnego ukośnika. Plik może również zawierać dodatkowe opcje @ plik - w takim przypadku każda z takich opcji będzie przetwarzana rekurencyjnie.

ZOBACZ TAKŻE

ar (1), nm (1), objdump (1), ranlib (1), readelf (1) oraz wpisy info binutils .

PRAWA AUTORSKIE

Copyright (c) 1991-2025 Free Software Foundation, Inc.

Zezwala się na kopiowanie, rozpowszechnianie i/lub modyfikowanie tego dokumentu na warunkach Licencji Wolnej Dokumentacji GNU ( GNU Free Documentation License) w wersji 1.3 lub jakiejkolwiek nowszej wersji opublikowanej przez Fundację Wolnego Oprogramowania, przy czym Sekcjami niezmiennymi są „GNU General Public License” i „GNU Free Documentation License”, bez treści przedniej lub tylnej strony okładki. Egzemplarz licencji zamieszczono w sekcji zatytułowanej „GNU Free Documentation License”.

TŁUMACZENIE

Tłumaczenie niniejszej strony podręcznika: Przemek Borys <pborys@dione.ids.pl>, Robert Luberda <robert@debian.org> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>

Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w wersji 3 lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres listy dyskusyjnej manpages-pl-list@lists.sourceforge.net .